یک زخم نسبتا پهن پشت دستش بود. شایده به اندازهی ۲ یا ۳ سکه، زخم بنظر جدید میومد و چند نقطهی عمیق و فرو رفتگی هم داشت. بهش گفتم چی شده؟! ظاهرا یک سگ گرفته اخیرا. ۳-۴ ساله. گرفتن شاید درست نباشه، adoptش کرده، سرپرستیش رو پذیرفته. میگفت نشسته بودم، مشغول تلوزیون دیدن، و توپ میانداختم براش و میرفت میاورد و نوازشش میکردم و دوباره توپ رو میانداختم. میگفت یک بار که توپ رو انداختم نرفت توپ رو بیاره و بجاش دستم رو گاز گرفت!...
همیشه در جستجوی چیزهاییم؛ بهترین از هر نوع را میخواهیم، ولی حواسمان نیست که در طی همین مدت جستوجو در حال از دست دادن زمانیم. مسئلهی نپذیرفتن نقایص موجود در جهان و تلاش بیحد و مرز برای بهبود وضع موجود به ایدهآلی که در ذهن داریم عجیب است. خطای تصمیم گیری و قضاوت بنظر میرسد ولی در عین حال میتواند انگیزه و موتور محرکهای باشد که ما را به پیش میراند.
«برای کسی که واقعا دریافته باشد در مرگ هیچ چیز هولناکی وجود ندارد،هیچ چیز هراسناکی در زندگی هم وجود ندارد.» تسلی بخشیهای فلسفه - ص۷۱ حوالیِ 6 صبح، دقیقا اولین لحظهای که بیدار میشم و هشیاریم از اولین سطوح هشیاریِ ممکن شروع به رشد کردن و افزایش پیدا کردن میکنه، و درست قبل از اینکه حتی چشمهام رو باز کنم ۲ تا مسیر دارم. آره، زندگی نه اونقدر بهتون گزینه و آزادی میده که مثلا بال بزنید و پرواز کنان تا مریخ برید!! و نه اونقدر آزادی و اختیار رو ازتون صلب میکنه که بتونید مسئولیت کارهاتونو بر عهده نگیرید. و چه جذابیتی که در این اندازه بودن وجود نداره، که حالا بعدتر باز بهش میرسیم. و خلاصه اینکه بیدار میشم و نهایتا با تنها یک چشمِ نیمهباز ساعت رو از موبایلی که همیشه فاصلهاش رو حفظ میکنه! چک میکنم. حالا یک گزینه، اینه که صبحه به این زودی و فقط با 4-5 ساعت خواب شبانه، بدون اینکه زمان رو از دست بدم، بیدار بشم و مشغول فعالیت، یا اینکه 3-4 ساعتی بخوابم و بعد با تمام قوا و انرژی بپردازم به زندگی (حالا من اینجا خوابیدن رو شامل زندگی کردن ندونستم که خودش داستانیه)
روزمرگی و بورینگ شدن زندگی از نتایج اصلی جوامع مدرن است. البته از اول بوده ولی ما راحتطلبهایِ قرن بیستویکم زیادی پروبالش دادهایم. سینما، ادبیات، ورزش، لوازم آرایشی، تلویزیون، اخبار، تلفنهای همراه، تنقلات و فستفودها، مواد مخدر، پارکها، فیسبوک و توییتر و تلگرام و لیستی که پایانی ندارد…: همه و همه، بطور کلی بخشی از صنعت بزرگ سرگمیای هستند که انسان مدرن به کار گرفته تا فراموش کند! هرچند هریک از اینها با اسم و رسمی موجهتر پا به عرصه گذاشتهاند و گاهی هم به همان مقصود مورد استفاده قرار میگیرند، ولی اگر با خودمان صادق باشیم، حتی کتاب میخوانیم تا در فانتزی غور کنیم؛ چونکه واقعیت کرخت به مذاقمان خوش نمیآید.