مهمانی سوسیسی یا Sausage Party یک انیمیشن تمام عیار است؛ کمدی و ماجراجویی را IMDB ذکر کرده و من درام و تراژدی را اضافه میکنم. نکتهی قابل توجهی که در نگاه اول جلب توجه میکند، ردهبندی سنی R است؛ شوخیهای جنسی زنندهای که در فیلم موج میزنند و شاید رفتارهای خشن و بنظرم انتقادهای اساسی فیلم به بنیاینهای فلسفی.
گاهی شبهای طولانی قبل از امتحان را با خواندن کتابهای ملالآور درسی سپری میکنیم، گاه شب یلداست و چند غزل حافظ را میخوانیم، گاهی هم بخاطر کار یا حرفهمان کتاب میخوانیم. هیچیک از این انواع کتابخوانی شما را کتاب خوان نمیکند، و هرچند وقت زیادی صرف چنین مطالعاتی میکنیم، نمیتوانیم بخاطرشان به خودمان کتابخوان بگوییم. کتابخوانی ورای این حرفهاست، آنجاست که صرفا با عشق و علاقه، میخوانی که بدانی، نه اینکه فال گرفته باشی، در کارت پیشرفت کنی و یا اینکه نمرهی بهتری بگیری.
فیلم مرثیهای بر یک رویا اثر قابل توجهای است که میتوان از جنبههای مختلف آن را مورد ارزیابی قرار داد. پیش از این تنها فیلم نوح (Noah 2014) را از دارن آرنوفسکی دیده بودم، فیلم خوبی نبود؛ آشفتگی روایت و یک مشت مشکل دیگر آن را به اثری تبدیل کرده بود که به سختی میشد تا انتها دنبالش کرد. همین باعث شد که زیاد توجهی به نام آرنوفسکی به عنوان کارگردان فیلم نکنم! اما با دیدن شاهکاری مانند Requiem for a Dream کمتر کسی میتواند جلودار کنجکاوری خود در مورد سازندهاش شود. مسلما دیگر آثار آرنوفسکی را هم خواهم دید، بخصوص Black Swan که قبلا مقایسهای از آن با فیلم مورد علاقهام Birdman در اینترنت منتشر شده بود که در نوع خود جالب است.
دیروز که چند مورد از پستهای قبلی وبلاگم را بطور کامل خواندم متوجه شدم که چندان دلچست نیستند؛ اشتباهات نگارشی و شاید املایی دارند، لحن مناسب و حتی ثابتی ندارند، ساختار مناسبی را در این نوشتهها حفظ نکردهام و بطور کلی خوب نیستند، حتی فاصلهی زیادی تا خوب بودن دارند. هرچند روزانه چندساعت وبلاگخوانی میکنم و حداقل بطور پراکنده اهل کتابخوانی هستم، ولی هیچ یک از اینها نتوانستهاند مهارت نوشتنام را تقویت کنند....
از آنجایی که مدتیست بطور جدی مشغول برنامهنویسی وب با ساختار LAMP هستم، و مسلما یکی از مهارتهای هر توسعهی دهندهی وب که قصد داشته باشد توسعهدهندهی full-stack شود کار با پایگاههای مختلف و نوشتن queryهای بهینه است. از آنجایی سرعت اجرای دستورات sql بسیار بالاست، مخصوصا اگر دیتابیس مذکور رکوردهای زیادی نداشته باشه. هرچند در همین حالت هم امکان سنجشِ بهینگی دستورات و زمان اجرای آنها بصورت عملی وجود دارد، ولی با اینحال لذت کار کردن با یک دیتابیس بزرگ از نعمتهاییست که نمیتوان در مقابلش مقاومت کرد! برای داشتن یک دیتابیس بزرگ میتوانید یک وب اپلیکیشن توسعه دهید و منتظر بمانید تا کاربران ثبتنام کنند و به تولید محتوا بپردازند و … . یا اینکه خودتان یک دیتابیس بسازید و آن را با دادههای تقلبی(fake) پر کنید، که باز هم جذاب نیست. و اما بهترین روش استفاده از یک دیتابیس open-source است که بصورت آزاد منتشر شده و میتوانید به راحتی و رایگان، بدون اینکه عذاب وجدان داشته باشید از آن استفاده کنید. و من از دیتابیس گنجور که حدود یک و نیم میلیون رکورد از اشعار پارسیزبانان دارد استفاده کردم. که از سایت گنجور به راحتی قابل دسترس و دانلود هست. هرچند که در وبسایت متنباز بودن گنجور ذکر شده بود با اینحال باز هم با ایمیل از اجازهی استفاده از دیتابیسشون اطمینان حاصل کردم تا خیالم از این بابت راحت باشه.
سریال Stranger Things از بهترینهای تابستان امسال بود. سریالی که توانست نظر منتقدین و مخاطبین را همزمان به خود جلب کند و موجب رضایت هردو گروه شود. در ابتدا اشتیاق چندانی برای شروع سریالی که همزمان بیش از ۵ ژانر دارد (علمی-تخیلی، ماوراء الطبیعه، درام، طنز!، رمزآلود و …) نداشتم، ولی بعد از مدتی که نظرات و نمرات منتقدین را دیدم، تصمیم گرفتم مثل بسیاری از سریالهای اخیر بعد از دیدن قسمت اول برای ادامهدادنِ تماشای سریال تصمیم بگیرم، و خب همان قسمت اولی آنقدر جذاب و پرتعلیق بود که در کمتر از 2 روز کل فصل اول (۸ قسمت) را دیدم!...
وبسرویس، API، Restful و … چیزهایی هستند که هر برنامهنویسی اگر نگیم بطور روزمره، حتما بصورت مداوم باهاشون سر و کار داره و از هربار کار کردن با اینها هم مفاهیم و تکنیکهای جدید یاد میگیره. دراینجا قصد تعریف این مفاهیم رو نداریم چون علاوه براینکه زیاد به تعاریف نیازی نداریم، ویکیپدیا قبلا خیلی بهتر از ما اینکار رو انجام داده! اینجا فقط قصد ارائهی چند مثال کاربردی بسیار ساده و پایهای حول این مفاهیم و البته توضیح کاملشون داریم.
خوشبختانه پس از مدتی بهانهای برای وبلاگ نویسی پیدا کردم، پیام صادری بازی وبلاگی رو از توییر شروع کرد و من هم با چند روز تاخیر (که خب مزیتش این هست که پست دیگر دوستان رو خوندم)، متوجه این بازی شدم. از آن بحثهای کلیشهای که بارها در دوران مدرسه و بعد از آن و احتمالا تا آخر عمر از خودمان و دیگران خواهیم پرسید و دیگران هم از ما خواهند پرسید....
مدتها بود که تصمیم داشتم Genymotion نصب کنم، ولی چون دلیلی برای اینکار نمیدیدم و همون Emulatorهای معمولی کارم رو راه میانداختن اصراری برای اینکار نداشتم. ولی برای برنامهای که نیاز داشتم local ip دستگاهی که روش تست میکنم رو داشته باشم، دیگه چارهای جز راهاندازی جنیموشن نداشتم. حتی قبلا که ویندوز داشتم جنیموشن نصب نکرده بودم و بطور کلی هیچ ایدهای نداشتم، ولی با آزمون و خطا و البته به لطف گوگل بالاخره تونستم ی شبیهساز قابل قبول و بسیار بهتر، سریعتر و سبکتر از اون چیزی که خود گوگل پیشکش کرده نصب کنم. البته جنیموشن فقط برای برنامهنویسها نیست، برای کسانی که قصد نصب برنامههای اندرویدی رو دارند هم، جنیموشن گزینهی خیلی مناسبتری نسبت به blueStacks هست!
مطمئنا این پدیده هم مثل همهی پدیدههایی که به دست بشر اختراع شدهاند یک روز در مغر بشری هستی گرفته، کمکم شروع به زیستن کرده ( نه به معنیِ واقعیِ کلمه! )، به بلوغ رسیده و حال که میانسالی را از سَر گذرانده، پیری حریص شده که همه چیز را میخواهد، حتی آسایش ما را. تبلیغات نمودِ عینی مصرفگراییِ مدرنیتهست، نشان دهندهی اینکه ما گاهی چیزی را خریداریم که به آن نیاز نداریم، در واقع تبلیغات شما را توجیه میکند که به آن نیاز دارید؛ توجیه میکند که با وجود داشتن یک دوربین دیجیتال باید دوربین تلفتنِ همراهتان هم خوب باشد، و حتی باید یک تبلت با قابلیت عکاسی، با کیفیت بالا هم داشته باشید، بله درست است؛ ممکن است لازم شود!...